Aile ve kardeşler

• Çocuğa ölüm ve kayıp nasıl anlatılır?

  Çocuğa ölümü anlatırken en çok işe yarayan şey açık ve somut dil. 'Uyudu', 'bizi bıraktı gitti', 'kayboldu' gibi mecazlar küçük çocukta korku ve karışıklık üretiyor — uykuya, yolculuğa ve ayrılığa dair yeni kaygılar açıyor. Ölümün geri dönüşsüz olduğunun anlaşılması genellikle 5-7 yaş arasında oturuyor; o yaştan önce çocuk aynı soruyu tekrar tekrar sorabilir. Yas çocukta kesintisiz değil dalgalı ilerliyor: ağlamak ile oynamak arasındaki hızlı geçişler bir duyarsızlık değil, çocuğun yası taşıma biçimi.

  Yazıyı oku

• Boşanma çocuğa nasıl anlatılır?

  Boşanmanın çocuk üzerindeki etkisini belirleyen şey ayrılığın kendisinden çok ayrılık sonrasındaki çatışmanın düzeyi ve çocuğun bakım düzeninin öngörülebilirliği. Anlatırken üç şey gerekiyor: kararın kesin olduğu, çocuğun sorumlu olmadığı ve günlük hayatta neyin somut olarak değişeceği. İdeal olan iki ebeveynin birlikte, kısa ve tutarlı tek bir anlatımla söylemesi; ayrıntı ve suçlama olmadan. Sonrasında çocuk aynı soruyu haftalarca tekrar sorabilir — bu bir anlamama değil, sindirme biçimi.

  Yazıyı oku

• Kardeş kıskançlığı nasıl azalır?

  Kardeş kıskançlığı bir karakter sorunu değil, kaynak paylaşımının doğal sonucu: çocuk ilgi, zaman ve yer konusunda ilk kez rakiple karşılaşıyor. Azaltmanın en güçlü yolu eşitlik değil — eşit davranmaya çalışmak çocuğu sürekli tartıya bakmaya itiyor. İşe yarayan şey ayrılık: her çocukla düzenli, kısa ve kesintisiz birebir zaman, ve her çocuğun kendi tarifi. Çatışma anında hakemlik yapmak yerine sonucu ikisi için de aynı tutmak, şikâyet etmenin getirisini düşürüyor.

  Yazıyı oku

Tüm yazılar